Dag 3

Gestrompel en geklaag maar over de finish  

Dag 3, dat we dat helemaal gehaald hebben, De dag van de zevenheuvelweg.

Na een  korte nacht stappen we allemaal vermoeid in het busje op naar de start. De voetjes voelen vermoeid aan, de spieren iet wat stijf en de blaren zijn verzorgd. Volgens sommigen liepen we op kussentjes of op de kunstwerken van Cis.

Aan de start proberen we wat te rekken en ons zelf moed in te praten zodra we het bliepje hoorde van het scanapparaat aan de start gingen we nog half slapend van start. Na de eerste kilometers zijn de stijve spieren weer soepel en gaat het als een “dolle”. Helaas is er een weigerende teen van Lieke maar dat zijn details (nagel eraf en een bloedbad).

Jonathan gaat er alweer snel vandoor en laat de groep achter zich. De rest heeft het even moeilijk maar door elkaar moed in te spreken komt iedereen heel aan bij de eerste post waar Frits en Elisa op ons staan te wachten met blaren prikkers, massa’s compeed en warme handen voor massages en niet te vergeten drinken en snoepjes.

Na de tweede post is Roel met Lieke meegegaan voor de morele ondersteuning tijdens de Zevenheuvelenweg. De heuvels waren lang maar gezellig, veel volk langs de kant en gezellige muziek. Nadat we door de “bergen” heen waren gelopen stond daar eindelijk de derde Edukans post! Bij de post wat oud-lopers en heel veel gejuich. Cis heeft bijna een blaar van het klappen voor iedereen, zoals ik net even dacht letterlijk een klap-blaar. Maud heeft het laatste stuk mee gestrompeld tot de finish. Aan het eind gekomen van deze lange wandeldag waren we voldaan, trots en erg moe sluiten wij hiermee deze pittige derde wandeldag af.

Lieke Raes, met behulp van haar rechter voet Maud Jansen