Dag 9

Door: Anika B en Nienke

Vandaag gaan we na het lesgeven met de bus naar de TTC (Teacher Trainers College). Daar worden we in drie groepen verdeeld en gaan we onder begeleiding van docenten van de TTC naar drie verschillende dorpen.
Eén groep gaat naar Kapenuka Village. Het is behoorlijk groot en heeft 4200 inwoners. Aangekomen in het dorp, worden we voorgesteld aan de ‘chief’. Deze man is de baas van het dorp, maar hij staat weer onder leiding van de group village head. Deze functie wordt bekleed door een vrouw en zij heeft 16 dorpen in de regio onder haar hoede.

We krijgen een rondleiding door het dorp, waarbij we goed kunnen zien hoe het dagelijks leven van deze mensen eruit ziet. Eén man is bezig met het maken van een rieten mat die gebruikt kan worden om op te slapen of om het maïsmeel op te laten drogen. Angelique mag zelfs een stukje van de mat proberen te naaien. We kunnen goed zien dat het maken van zo’n mat erg veel werk kost. Toch kost een grote mat maar 900 kwacha. Dit is te vergelijken met €4,50. Niet te geloven, want het duurt vijf dagen om zo’n mat te maken.

Later in de rondleiding mogen we zelfs het lokale bier proeven wat de bevolking zelf brouwt. Alleen Remco durft dit aan. Het bier wordt gemaakt van een mix van maïs en suiker en één van de mannen uit het dorp vertelt dat je er amper dronken van wordt (onze ervaring is anders). 
Als laatste mogen we het huis betreden van een van de inwoners en mogen we fruit proeven uit zijn eigen tuin. Deze fruitbomen komen oorspronkelijk niet in Malawi voor, maar zijn geïmporteerd. Het fruit smaakt erg lekker. Het is een mix tussen mango en perzik. We nemen afscheid met een groepsfoto en onder begeleiding van de kinderen uit het dorp lopen we terug naar de TTC.

De ervaringen van de andere groepen zijn te vergelijken met die van ons. De groep die Masula Village bezoekt, maakt ook nog wat andere dingen mee. De inwoners van het dorp behoren tot de Ngoni-stam. Er wordt nog op de traditionele manier gebouwd. Dit houdt in dat de huizen voornamelijk rond zijn met rieten puntdaken.
De groep wordt rondgeleid langs een smid die pannen aan het repareren is, een man die touwen maakt, vrouwen die bakstenen maken en gezinnen die soja bonen verwerken. Het valt op dat alle mensen alleen voor zichzelf werken. De touwenmaker maakt bijvoorbeeld geen touw voor de buurman die ze nodig heeft voor het maken van rieten matten.

Ook valt op dat er in dit dorp veel dieren worden gehouden, zoals varkens, konijnen en jachthonden. Ze leven onder goede omstandigheden, iets wat wij geregeld anders zien hier in Malawi.
Al met al is dit een bijzondere ervaring. We zien het echte leven onder de dorpelingen in Malawi en zullen dit niet snel vergeten. Een waardevolle toevoeging aan de reis.

Door: Angelique

Deze kinderen
Hebben eigenlijk niets, dan de mensen in het dorp om zich heen.
Deze kinderen
dragen gescheurde kleren, vol met gaten.
Deze kinderen
werken zo hard, ze zijn misschien nog geen vijf jaar oud.
Deze kinderen
Met hun broertje of zusje op de rug of schouder.
Deze kinderen
Misschien zelfs zonder ouder.
Deze kinderen
Zullen altijd naar je lachen en zwaaien.
Deze kinderen
Zullen nooit klagen of veel van je vragen.
Deze kinderen
Er ontstaat een glimlach zo groot, nog maar bij het geven van een ballon
Deze kinderen
Genieten van de kleinste dingetjes in het leven.
Deze kinderen
Wil je alles geven.

Door: Annemieke

Mooi en lelijk
Zacht en hard
Lachen en huilen
Kleurrijk en grijs

Veel en weinig
Lief en grof
Luxe en leegte
Warmte en kou

Vooruit en achteruit
Genieten en pijn
Hoop en angst
Spelen en vechten

Toen ik hier pas kwam, zag ik vooral de slechte, donkere dingen. Terwijl de dagen voorbij gingen, begon ik meer die andere kant te zien.

Ik heb iets geleerd dat zo waardevol is, dat ik hoop het nooit meer kwijt te raken; het gaat niet om proberen je leven zo gunstig mogelijk in te richten. Het gaat om de manier waarop je leeft, écht leeft!

Als ik straks weer thuis ben, zullen vooral de goede dingen in mijn geheugen gegrift staan.