Dag 12

Door: Ingrid Veerman

Vandaag hebben we geen verplichtingen. We mogen zelf kiezen wat we aantrekken. We gaan genieten van het mooie land Malawi.

Om zes uur staat bij ons de wekker. Ik kan moeilijk wakker worden. Het ontbijt kent geen variatie en de gebakken eieren komen nu echt mijn oren uit. Thuis zullen jullie wel denken Ingrid die gebakken eieren eet, dat lust ze helemaal niet, maar de jam vind ik ook niet lekker. Dan maar twee broodjes met ei.

Om half acht vertrekken we richting Lake Malawi. Helaas mogen we niet in het meer zwemmen wegens de parasieten die daar aanwezig zijn. Ik zit in de ‘slaapbus’ maar daar is in eerste instantie niets van te merken. Op een gegeven moment wordt het toch wat rustiger in de bus. De busreis duurt drie uur. Onderweg zijn we opzoek naar diesel. Tankstations hebben wel diesel maar verkopen dit niet omdat de overheid veel van deze tankstations nog moeten betalen.

We komen aan bij een geweldig mooi hotel. Prachtig uitzicht op Lake Malawi. Eerst hebben we foto’s gemaakt van het meer. Na de fotosessie zijn we gaan genieten van de zon. Heerlijk ontspannen. Gelukkig staat er een beetje wind want anders is het niet vol te houden in de zon. Om twaalf uur is het lunchtijd. We krijgen saucijzenbroodjes. Dit vult goed de maag.

Na de lunch vertrekken we naar de volgende toeristische attractie ‘The Mua Mission’. Dit was vroeger een missionarispost. In de bus hier naar toe valt bijna iedereen in slaapt of dommelt weg. Om kwart over twee komen we hier aan. Ons wordt vertelt dat er op vier minuten loopafstand een waterval bevind. We lopen die kant op en daar zien we een geweldige waterval. Laat ik het zo zeggen er kwam een klein stroompje water naar beneden in een rivier.

Hierna gaan we naar een museum. In het museum zie je hoe de Malawiaanse mensen leven en de tradities die daar bij horen. Na dit museumbezoek is er wat tijd om te winkelen in het souvenirwinkeltje. Er worden beeldjes, armbanden, kettingen enzovoorts gekocht. Om vier uur vertrekken we naar onze lodge. De busreis is best uitputtend, maar Cindy komt op het idee om aan de hand van het alfabet deze mooie en bijzondere reis te evalueren. Door deze evaluatie komen er weer leuke herinneringen naar boven.

Om half zes komen we aan in de lodge. Om zes uur staat ons laatste avondmaaltijd hier klaar. Ik ga de droge rijst nog missen. Morgen naar huis, terug naar familie en vrienden. Maar Malawi zal altijd in mijn hart blijven.

Door: Marlous en Sandra

Er was eens… een groep Edukans Onderwijs expeditiegangers. Twee leden, Sandra en Marlous maakten deel uit van deze groep. Vandaag vertellen zij jullie het verhaal over de laatste dag…

De dag begon om kwart voor zeven met een heerlijk Engels ontbijt, oftewel eieren, spek, heerlijke worstjes (vooral met ketchup), wit brood en jam. Daar hebben wij heerlijk van zitten smikkelen. Helaas kwam aan het ontbijt een einde toen om half acht de bus arriveerde. Wij stapten in de bus en hoorden dat we naar Lake Malawi gingen. De busreis was een avontuur. Vooral omdat diesel op het moment erg schaars is en onze tank bijna leeg was. Gelukkig wisten we op tijd een benzinestation te bereiken. Na een busrit van drie uur, waarin we veel mensen hebben bijgeslapen, ontwaakten we op de plaats van bestemming. Dit overtrof onze stoutste dromen… We waren in het paradijs aangekomen. Palmbomen, bijna witte stranden en een blauw meer. Het enige wat eraan ontbrak (volgens Marlous) was de prins op het witte paard, maar wacht wat zag ons oog…. geen prins, maar wel een paar melkwitte zonnende jongemannen. Enige zonnestralen later vertrokken we weer naar onze volgende bestemming: Mua Mission. Dit bleek een prachtig museum te zijn vol met traditionele maskers, kleding, muziekinstrumenten en rituelen. We keken onze ogen uit. Aan het einde van de rondleiding mochten we shoppen (wat wij heel vervelend vonden). Er werden veel mooie dingen gekocht en iedereen was in zijn nopjes. Moe maar voldaan stapten we weer in de bus naar Mapiri lodge voor onze laatste nacht in Malawi.

Dit was het verhaal van vandaag, de laatste dag in Dedza. Dit verhaal is nog niet ten einde, er volgt nog één dag in dit mooie Malawi. De belevenissen hiervan zult u persoonlijk van alle expeditiegangers horen.

Zij leefden nog lang.. en gelukkig

Door: Barbera van Asperen

Donker bruine ogen kijken mij verwachtingsvol aan.

Ik ben benieuwd hoe het de komende 2 weken zal gaan.

Donker bruine ogen kijken mij wazig aan.

Ik merk tijdens mijn lessen dat de leerlingen mij amper verstaan.

Donker bruine ogen kijken mij blij aan.

De leerlingen glunderen als ik voor de klas sta.

Donker bruine ogen kijken mij verdrietig aan.

Na alle mooie ervaringen samen is het tijd om naar Nederland te gaan.