Dag 9

Door: Marloes van der Holst & Lenneke Reumer

Tijdens zo’n intensieve reis als de Onderwijsexpeditie wil het nog weleens voorkomen dat iemand zich niet helemaal topfit voelt. Het kan zelfs voorkomen dat iemand een dagje achter moet blijven in het hotel, om weer even aan het sterken. En soms… nou ja, dat lees je in het volgende verslag.Vandaag voelt Marloes zich niet zo lekker. Misschien een beginnende voorhoofdsholteontsteking, misschien wat vermoeidheid, misschien een combinatie van beide. Het advies om nog even wat te slapen neemt ze dan ook ten harte, maar echt lukken wil het niet. Als ze dan halverwege de ochtend plotseling moet overgeven, is de beslissing snel genomen: even een dokter bezoeken.

John de buschauffeur brengt Marloes en Lenneke snel naar het Bishop Kiodo Hospital in Machakos. Nu doet men in Kenia ook erg hun best om het de patiënten zo comfortabel mogelijk te maken, de omgeving ziet er prachtig uit. Binnen moet men zich eerst melden bij de receptie, waar de inschrijving plaatsvindt. Dan mag er eerst voor de inschrijving betaald worden: 300 KSH, omgerekend zo’n €2,30.Eerst komt er een algemeen onderzoek: temperatuur, bloeddruk en hartslag worden gemeten en, niet onbelangrijk, Marloes mag nog even op de weegschaal staan. In de wachtruimte/receptie moet nog even worden plaatsgenomen, maar Marloes wordt weer niet lekker. De teil die snel gehaald wordt, blijkt hard nodig. Er wordt besloten dat Marloes op een bed mag liggen.

Na druk overleg komt de dokter. Hij stelt diverse vragen over de gezondheid. ‘Dus je bent verkouden? En je moet veel niezen? En je moet overgeven?’ Na weer druk overleg komt de verpleegster melden dat er een infuus wordt aangelegd. Slik. Na een paar bedenkelijke blikken, een blik op de naald die zeer steriel verpakt zit, knikt ook Lenneke. Ja, wat moet dat moet. Zo moet er ook in een potje geplast worden, er moet nog bloed op een plaatje worden gewreven, er moet nog bloed worden afgenomen. En dan is daar dan eindelijk de uitslag: er moeten medicijnen komen. En veel.

Lenneke mag eerst naar de apotheek, dan naar het laboratorium, dan betalen, weer langs het laboratorium en ten slotte de medicijnen ophalen in de apotheek. Als Lenneke weer bij Marloes aankomt heeft de dokter nog een mededeling. Er moet nog een prik komen: in de billen! Vier uur later wordt Marloes eindelijk ontslagen uit het ziekenhuis. Met de mededeling dat ze morgen terug moet komen voor weer een prik in haar bil. Voor alle ongeruste lezers, speciaal Bert en Petra: Marloes voelt zich alweer stukken beter en is een ervaring rijker!

Door: Marije Bastmeijer

In Nederland is Zumba één van mijn favoriete manieren om energie kwijt te raken. De PE teacher van de TTC heb ik verteld dat ik net een nieuwe choreografie heb bedacht voor een aantal Zumba nummers. Haar ogen kijken me nieuwsgierig aan. Zumba is een heel populaire sport in Nederland. Daarop volgt de vraag of  ik een keer een les kan geven aan de Keniase studenten. Sport is hier een aanzienlijk onderdeel van de dag en er wordt dus door de Keniase studenten fanatiek gesport na de colleges. Zumba is iets wat ze nog niet kennen. Een uitwisseling op sportgebied heeft nog niet echt  plaatsgevonden dus vanmiddag staat in teken van funny games met als roulerende onderdelen parachute, blindbal en Zumba.

De Keniase studenten staan wel wat vreemd te kijken als ik de muziek aanzet en de bewegingen laat zien. Al snel hebben ze er veel plezier in en staan ze fanatiek mee te swingen. De battle is toch wel hun favoriet…het competitieve element blijft voor hen een belangrijk element bij het sporten. There has to be a winner!

Door: Milou Dingenouts & Claire Perdijk

Al ruim een week druk bezig met het verwerken van al die indrukken,              
Het duurde lang om alles te beseffen, maar met zo’n hechte groep is het aan het lukken.

We leren hier ontzettend veel, van de discipline, het plezier in alles en de mentaliteit,
Iedereen is zo vrolijk maar diep van binnen weten wij ook van hun dagelijkse strijd.

Ook zonder PC, de nieuwste schoenen, een hippe mobiel en een groot huis,
Zelfs in een school zonder deuren en ramen zijn ze enthousiast en voelen de kinderen zich thuis.

In Nederland al snel in de stress als het smartboard even niet meewerkt,
In Kenia is alleen een krijtbord aanwezig wat de les versterkt.

Nog creatievere lessen aanbieden aan de studenten wordt ons laatste doel,
Pas dan gaan wij hier weg met een super goed gevoel!