Dag 9

Door: Lieke

Vandaag mochten we een uurtje later ontbijten. Om 8 uur werden we verwacht aan het ontbijt. Iedereen verscheen fris aan het ontbijt. Ik had eigenlijk verwacht dat de mensen die gisteren mee waren met de bergwandeling, enorme spierpijn zouden hebben. Ook ik had nergens last van en we konden weer aan de slag. Om 9 uur kwamen de Ethiopische studenten weer in het hotel. Vandaag stond het voorbereiden van lessen voor dinsdag op het programma. Morgen gaan we lessen samen met de Ethiopische studenten geven. In ons groepje loopt het net iets anders, maar met z'n vieren hebben we 2 lessen voorbereid. Hiervoor hebben we de tekstboeken uit Ethiopië gebruikt. We wilden de studenten laten zien hoe wij lessen uit het tekstboek aanpakken. Veel materiaal, veel interactie en de kinderen veel zelf laten doen. Voor ons werden het de vakken Biologie en Engels. Bij deze lessen moesten we materialen maken. Franca en ik stonden voor de zware opgave om het menselijke skelet op een poster te tekenen. Al snel bleek dat het een beetje heel erg tegenviel, dus kregen we gelukkig wat hulp van Vera! Ik zeg het niet snel, maar het eindresultaat mag er wezen! De Ethiopische studenten maakten het materiaal voor de Engelse les. De les had pesten als onderwerp. Ook hun poster was mooi, dus dat komt wel goed morgen! Natuurlijk ook even de lessen doorgesproken. Franca en ik hebben gekozen om samen les te gaan te geven. Gelukkig zijn de studenten erg enthousiast over de Nederlandse aanpak en de communicatie verliep vandaag prima!

Na het harde werken, weer een heerlijke lunch gehad. In deze week wisselen we met de reisgroepen tussen de restaurants. Inmiddels staan we als white, Holland people bekend en dan kunnen er geen ketchup en aardappelschijfjes ontbreken! Dus onze lunch vandaag: chips with ketchup! :) Na de lunch richting de basisschool! Alweer de één na laatste dag op de basisschool. De tijd vliegt hier. Vandaag ging de Ethiopische student een Nederlandse les geven. Mijn student ging mijn “Nederlandse” les geven. Het ging over de seizoenen in Nederland en Ethiopië. Hij vond het super leuk om zoveel materialen te gebruiken. Hij deed het echt heel goed. Het was voor mij ook heel leuk om te zien dat hij een les gaf, die ik eerder deze week al had gegeven. Na deze les, werden we weer verwacht in het theehuis om daar  thee te drinken tijdens de pauze. Toen ik daarheen liep, werd ik overspoeld door kinderen. Briefjes werden mij toegeworpen en ze waren zo enthousiast. Wat een heerlijk gevoel geeft dat! De kinderen zijn zo dankbaar dat we er zijn. Genieten gewoon!

Zelf gaf ik een Engelse les. Kinderen in Nederland hadden kaarten gemaakt voor de kinderen hier. Nu konden de Ethiopische kinderen ze eindelijk lezen. Dus groep 8 van basisschool Prins Bernard: Ze zijn aangekomen! De Ethiopische kinderen hebben een kaart voor de Nederlandse kinderen gemaakt. Het ging boven verwachting goed.

Na het lesgeven nog even de markt op geweest om wat souvenirs te kopen en natuurlijk ben ik het thuisfront niet vergeten ;). Als je zo op de markt loopt, ben je echt  een bezienswaardigheid. Het liefst willen ze geld, maar ze willen ook alles van je weten. Waar je woont, hoe je heet, hoe oud je bent etc. Ik voel me al bijna een inwoner van Debre Tabor. We kennen de weg redelijk goed en steeds meer inwoners vinden het normaal dat wij (blanken) hier rondlopen.

Zometeen weer lekker dineren in het hotel en dan op naar de laatste lesgeefdag! Inmiddels is bekend dat Nick en Simon zich bij ons zullen voegen om de onderwijsexpeditie mee te maken.

Ik (en de rest van de groep) gaan nog even enorm genieten van de laatste dagen in Ethiopië.

Door: Wendy Wagemaker

Vandaag zijn we weer naar onze school geweest. We kregen een nieuwe klas, spannend! De kinderen waren uiteraard weer geweldig. Zo veel blijde en lachende gezichten, dat maakt al veel goed.

Toen de dag ten einde liep, wilde ik natuurlijk nog wel even laten weten dat ze mijn naam goed moesten onthouden. Ik vertelde dat als ik morgen de klas binnen zou lopen, de kinderen zouden zeggen: 'Hi Wendy, Good afternoon Wendy, How are you Wendy.' Ze konden mijn naam prima uitspreken, maar wilde meer van me weten. Namelijk mijn 'fathername'. In Ethiopië hebben de mensen een voornaam. Vervolgens de naam van hun vader en een achternaam. Ze vonden het een beetje vreemd dat ik geen 'fathername' had. Volgens mij begrepen ze het niet helemaal.

Toen zei ik tegen de kinderen dat we nog eenmaal een liedje gingen zingen op ons allerhardst en dat ik daarna weg zou gaan. Maar achteraf hoorde ik: 'teacher, teacher!' Ik vroeg wat er was, maar ik begreep de jongen niet. Ik schakelde mijn Ethiopische student Alebachew in. Hij vertaalde de jongen: ze wilden een liedje voor mij zingen! De hele klas zong een Amhaars lied. Ik begon te dansen en pakte een meisje vast die met me mee danste. De kinderen lachten en zongen prachtig. Dat is toch een mooi eind van een mooie dag..

Door: Jeanine
Een plakkerig handje in de jouwe,
maar die glimlach die maakt alles goed.
Gescheurde kleren om een stoffig lijfje,
maar vrolijk zijn, kan nog steeds.
Keke-koewee klinkt hier door de straten,
overal worden we begroet!
Koffie, bier en zelfs injeras,
iedereen biedt het ons wel aan.
Maar die glimlach van dat ene jongetje,
blijft toch altijd in je gedachten staan!