Dag 9

Door: Josje en Lisanne.
Ochtendritueel weer hetzelfde. Zoals alle andere dagen staat om 07.00 uur het eten weer klaar. Dit keer ook weer pap voor de liefhebbers!!! Het op tijd weg gaan, lukt steeds beter. Vandaag om 07.30 uur (met alle Ethiopische studenten) vertrekken we naar school. Om 08.00 uur beginnen de eerste lessen weer.

• Janna geeft vandaag een methodeles Engels en wiskunde.
• Floor geeft een methodeles Engels en een Engelse les met voorzetsels. De kinderen kennen dit nog helemaal niet, maar pakken het goed op.
• Iris haar les gaat over Rupsje Nooitgenoeg en daarnaast geeft ze nog een gymles. Ze leert de kinderen tikkertje. Ze snappen er in het begin niets van, maar doen zeer fanatiek mee.
• Birgit geeft 3 lessen vandaag: een methodeles wiskunde, een zelf bedachte muziekles en een les over emoties.
•  Ik (Josje) geef dezelfde Engelse methodeles als Floor en herhaal mijn les met brieven schrijven. De kinderen zijn heel enthousiast en begrijpen nu meteen wat de bedoeling is.
• Ik (Lisanne) heb voor vandaag dezelfde methodeles Engels als Janna voorbereid. Ook geef ik vandaag mijn tekenles. De kinderen kunnen zelf dieren verzinnen waar iets raars mee is!
• Onze Ethiopische studenten geven ook weer een aantal lessen.

De lunch staat echt snel voor ons klaar: Maskali heeft tijdens de lessen al naar onze keuze gevraagd. Hierdoor is de lunch van 12.00 uur tot 13.00 uur in plaats van tot 14.00 uur.  Om 13.30 uur zijn we alweer terug op school en kunnen we zowaar 10 minuten eerder op huisbezoek bij 2 leerlingen. We gaan naar een rijk en arm gezin om te kijken hoe zij leven. De verschillen zijn echt groot!

Bij het ‘arme’ huis worden we vriendelijk opgewacht door de stiefvader van de leerling. We mogen binnenkomen en hem vragen stellen. Het huis van ongeveer 3 bij 4 meter is opgebouwd uit modder, stro en een beetje mest en water. Hier leven, eten en slapen ze. In de open ruimte ernaast maakt de moeder injerra’s en brood. De injerra’s verkoopt ze. Dit is het inkomen waar ze van rond moeten komen. Het is mooi om te zien hoe trots ze op hun hutje zijn en hoe graag ze ons te woord willen staan. De cadeautjes worden met open armen ontvangen! Bij het ‘rijke’ huis zitten we op banken en krukken. We kijken om ons heen en zien een hoop mooie kleden, een koelkast, een vriezer, een stereo, een telefoon en een tv. De tante van de leerling staat ons te woord. De andere ruimtes mogen we helaas niet zien, maar door de kieren kunnen we zien dat die nog veel groter zijn. We krijgen koffie en bedanken haar voor haar gastvrijheid.

Om 16.00 uur zijn we terug in het hotel. Er staat om 19.00 uur een geweldig diner klaar met hamburgers en friet! Tijdens de groepsevaluatie zijn er 3 M&M’etjes. Een gedicht over ‘een ongeschreven boek zijn’, van de hak op de kakkerlak en nog meer leuke kakkerlakspreuken en een optreden van Kees-Jan en Martine met hun handpoppen.

Door: Marco, Dorien, Kim, Jolanda, Astrid, Yanoula en Eric

Ik ben een onbeschreven blad.
Een leeg boek waarvan de eerste bladzijden
door familie geschreven worden.
Ik ben slechts ergens geboren, net als iedereen.
Zonder keus van plaats en tijd.
Mijn inhoud word beïnvloed door geschiedenis en ervaring.
Om mij goed te kunnen lezen moet
je weten waar ik vandaan kom.
Mijn toekomst is nog onbekend, ik weet alleen dat ik ook schrijver word.

Door: Mathilde en Nicole
Vandaag geef ik les in groep 5. Het is extra spannend, omdat Sanne komt filmen bij ons in de les. Extra goed engels praten en extra interactief met de kinderen aan de slag. Mijn les gaat over vormen en kleuren. Over het algemeen gaat de les goed: ze doen goed mee. Zo goed zelfs dat ze letterlijk herhalen wat ik zeg, echt Ethiopisch! Na mijn les geeft Getachew (mijn medestudent) een les Engels over het werk op het platteland. Voor de eerste keer zie ik dat hij materialen gebruikt in zijn les. De organisatie daarvan kan nog iets beter, maar het begin is gemaakt. Misschien kan ik hem nog wat verder op weg helpen. We bespreken onze lessen en het blijkt dat hij het nog steeds moeilijk vindt om kritiek te geven op mijn lessen, maar hij zegt nu toch wel dat ik het onderwerp van mijn les had moeten noemen. Dus dat is in ieder geval al iets.

Morgen is een belangrijke dag. Het is de laatste lesgeefdag en dat vergt wat extra voorbereiding. Zo zal ik samen met mijn Ethiopische student onze ideale les moeten geven. We zijn het er samen over eens dat dit een wiskundeles wordt met een beetje Nederlands en een beetje Ethiopisch onderwijs. Ik wil proberen om de kinderen zo veel mogelijk spelenderwijs sommen te leren. Hier zijn ze ervan overtuigd dat als de kinderen je herhalen, ze het ook begrijpen. Ze zijn niet zo bekend met de werkvormen die wij in Nederland gebruiken. Op deze manier kan mijn student kennis maken met één van de werkvormen die we in Nederland gebruiken. Morgen hebben ze een groot afscheidsceremonie op de planning staan voor ons, dus ik heb mijn presentjes voor de school klaarliggen.

Vandaag ben ik op huisbezoek geweest. Dit heb ik als erg indrukwekkend ervaren en heb het daarom op deze manier beschreven:

Ik loop met je mee naar huis. Het is niet ver van de basisschool vandaan. We lopen door een smal paadje dat steil omhoog gaat. Voor jou is dit een dagelijkse bezigheid. Ik moet goed kijken waar ik mijn voeten neerzet, wil ik niet vallen. Verstopt achter de bomen staat jouw huis dat gemaakt is van grote en kleine takken, doeken en golfplaten. Je broertje staat in de deuropening naar mij te lachen. Ik denk dat hij nog niet eens vier jaar oud is. Blijft hij nu al alleen thuis? Het zal wel moeten, want zijn vader en moeder moeten namelijk werken en zijn broertjes gaan naar school. ‘Maar wat als hij nou wil eten of drinken?’, vraag ik me af. Als er wat is, kan hij het pakken. Zo niet, dan moet hij wachten totdat zijn ouders terug komen. Door het deurtje lopen we het huisje binnen. Ik geloof niet dat de ruimte veel groter is dan 5m². Zo, hier woon je dus met je gezin, bestaande uit vijf personen. Het is klein, maar ik zie dat je er toch trots op bent, want het is wel jullie huis!