Dag 1

Door: Mathilde Bakker en Nadia Verhoeven

11.35 uur
We zitten al een uur in het vliegtuig en dat is best fijn na alle drukte en stress op Schiphol. We mogen 23 kg meenemen in onze koffer, dus daardoor loopt de spanning hoog op! Bijna iedereen heeft namelijk meer. Gelukkig weet Frits ons gerust te stellen. We mogen eigenlijk het dubbele meenemen, maar om praktische redenen is dit ons niet verteld. Tot grote verbazing van velen is het vliegtuig vrij luxe ingericht. Zo is er ruimte voor een televisiescherm per persoon, waar we zelf films/liedjes/series/games etc. kunnen kiezen. Ook worden we tot in de puntjes verzorgd op culinair gebied. Om de haverklap staan de stewards naast ons met allerlei lekkernijen. Zo krijgen wij als lunch rode kool met aardappelpuree en vlees met als toetje een mix van pudding en stroopwafel. Nog even lekker Hollands dus! Kortom in het vliegtuig hebben we niks te klagen. Om 14.00 uur verschijnt op ons televisiescherm dat wij zojuist over de Middellandse zee gevlogen zijn en dus boven Tel Aviv vliegen. Dat klopt ook, want als je naar beneden kijkt zien we één grote woestijnvlakte.

Afstand tot bestemming Khartoum 2016 km.

16.05 uur
Nog 38 minuten en 285 km tot Khartoum. Prachtig gebied. Het gekke is alleen dat ons televisiescherm ons vertelt dat het hier groen is, maar als we naar buiten kijken, zien we woestijn. In Khartoum moeten we stoppen voor het uitwisselen van passagiers, maar wij moeten blijven zitten. Een broodje vooraf maakt deze zit acceptabel. Zo is er keuze uit een creamcheese of chickenbroodje met natuurlijk een glaasje fris. Tot nu toe verloopt de vlucht prima. We hebben maar even turbulentie gehad, wat bij sommigen helaas tot wel wat misselijkheid leid.

Om 17.45 uur lokale tijd, landen we in Khartoum. Het is 34 graden Celcius. Gelukkig worden we bezig gehouden gedurende de stop met het invullen van een binnenkomstformulier voor Ethiopië. Zonder dit bewijsje kom je het land niet in.  De tussenstop duurt minder lang dan verwacht en we stijgen om 18.45 weer op richting Addis Abeba, onze eindbestemming. Om 19.00 uur hangen we boven in de lucht en zullen we er 1 uur en 20 minuten over doen om in Addis te komen. Ja, er komt weer een broodje aan! Om 19.30 mogen wij kiezen uit een hartig of zoet warm broodje. We moeten nu nog 366 km vliegen en daar doen we nog 34 minuten over. We vliegen over een bergachtig gebied, volgens ons scherm. Om 19.55 uur starten we met de daling, waarbij de weersomstandigheden zeer gunstig blijken. Het is hier namelijk 19 graden in de avond, klein beetje wind en een heldere lucht.

20.13 uur WE ZIJN IN ADDIS ABEBA!
Op het vliegveld aangekomen is iedereen heel blij. Voor vandaag zit de lange reis erop, met nog een lange reis voor de boeg tot onze eindbestemming. Nadat we uit het vliegtuig komen, moeten we langs een hokje, waar je een stempel bij je visum kreeg en je binnenkomstformuliertje wordt ingenomen. Daarna lopen we door een hal naar de bagagebanden. Hier kunnen we snel de koffers oppikken om door te lopen naar de douane. In de aankomsthal staat de plaatselijke Edukans-crew ons op te wachten met een spandoek en een roos. Als we compleet zijn, begeven we ons naar de bus. Op het eerste gezicht een prima (Afrikaanse!) bus. Er ontstaat een klein meningsverschilletje over de betaling hiervan. Er is een man die meer geld verwacht voor het inladen van onze bagage dan hij krijgt, omdat de bus zo achterlijk vol zit. Om tegen te gaan dat hij de bus in komt, haalt de Ethiopische crew de deurklink eraf. Een ideale oplossing volgens ons! Bij het raam is het straatbeeld goed te zien. We rijden duidelijk door een wat minder bedeelde buurt van Addis. Bij het hotel staan straatkinderen die ons om eten en geld vragen. Erg moeilijk om dit te negeren, maar ze worden door medewerkers met grof geweld weg gestuurd. In het hotel krijgen we in tweetallen een kamer toegewezen, waar we onze spullen installeren. Hierna worden we nog even beneden verwacht voor een sandwich naar keuze met wat drinken. Dit duurt wat lang, dus we zijn blij dat we uiteindelijk om 1 uur in bed lagen, want we zullen alweer om half 7 worden gewekt.

Door: Lisanne de Raad en Iris Stakenburg

Om half 7 worden we gewekt door de dagleiding. We doen de gordijnen open en hebben uitzicht op de sloppenwijk van Addis Abeba. Een half uurtje later zitten we aan het ontbijt. We kunnen kiezen uit cornflakes, pannenkoek of ei. Na het ontbijt hebben we de tijd om onze spullen te pakken en de koffer naar de bus te brengen. Tijdens het inladen van de koffers trekken we veel bekijks bij de lokale bevolking. Om kwart over acht is de bus helemaal ingeladen en zijn we klaar om te vertrekken. Tijdens de reis zien we ontzettend veel. We zien de sloppenwijk van Addis Abeba, ronde hutjes langs de weg, en een heleboel geiten, koeien en ezels (die ook wel eens voor de bus willen gaan staan). We genieten van een prachtig uitzicht. Je ziet hier ook veel mensen die langs de weg lopen, zitten, staan en liggen.
Om elf uur kunnen we onze benen even strekken en is het tijd voor de lunch. Dit doen we in een hotel genaamd Woliso. We kunnen kiezen uit: rijst met schapenvlees, spaghetti met vlees, spaghetti vegetarisch en rundvlees.

We zitten in een mooie omgeving met heerlijk weer en genieten van de lunch. Bij ons eten krijgen we stokbrood en injerra, dit is niet echt ons ding. Het is een soort pannenkoek die zuur en zout tegelijk smaakt, een hele rare combinatie. Om één uur zitten we weer in de bus om de reis te vervolgen. Onderweg maken we een stop bij een ravijn. Dit is een erg mooi fotomoment. We zien in de verte zelfs aapjes lopen. We maken nog een korte wandeling, en vervolgen onze reis. Onderweg zien we weer veel drukte langs de weg. De tocht die we maken is behoorlijk hobbelig en op een gegeven moment gaan we dan ook echt de bergen in. Met haarspeldbochten, en vrij steil omhoog.Om half vijf maken we halverwege in de bergen een tussenstop in een klein plaatsje om wat te drinken. De lokale bevolking komt gelijk kijken wat we komen doen. Meestal staan wij met ons fototoestel klaar, maar nu worden wij bekeken.
Om kwart voor zes komen we aan bij de grens van Jimma, waar de Ethiopische studenten ons op staan te wachten. Ook al hebben ze twee uur op ons staan wachten, ze zijn erg blij om ons te zien. We stellen ons voor, krijgen een toespraak en tot slot zingen wij hun toe. We vervolgen onze reis samen naar het hotel.

Om half zeven komen we aan bij het hotel genaamd Jimma Central Hotel. De studenten zijn erg gastvrij en vriendelijk en de mannen laden gelijk onze koffers uit, en brengen deze naar onze hotelkamer. Vervolgens is het tijd voor het dinerbuffet. We zitten gemengd met de Ethiopische studenten om elkaar beter te leren kennen. Natuurlijk liggen de injerra’s er weer. Daarnaast ligt er vislasagne, aardappelpuree, koude macaroni, salades, fruit en nog een hoop wat we niet kennen. Om tien over acht nemen we afscheid van de studenten. Daarna evalueren we in de groep de dag en bespreken we in ons reisgroepje nog het één en ander. Om half tien beginnen we aan het typen van dit reisverslag, anderen zijn ook druk bezig met reisgedichten of het vrije verslag. Ook is een groepje bezig met een kamercontrole op kakkerlakken aangezien die overal lopen! Tijd om de koffer uit te pakken, lekker te douchen en op tijd naar bed te gaan. Morgen een lange dag op de TTC (pabo). We zijn erg benieuwd.

Door: Birgit Kuipers en Janna Couperus
Ondanks dat het donker is tijdens de rit naar het hotel, worden we gelijk geconfronteerd met de armoede. Bij aankomst bij het hotel maken we dit zelf van dichtbij mee. Terwijl de koffers worden uitgeladen, komen er een paar kinderen kijken. Bij het uitzoeken van de koffers, worden de kinderen ook erg nieuwsgierig. Wanneer de kinderen worden opgemerkt door de Ethiopische reisbegeleiding, worden ze meteen weggejaagd.
De straatkinderen komen even later terug en vragen om voedsel. Er is een aantal studenten van onze groep die hen een broodje geven. Sommige andere kinderen zien dit en willen ook graag een broodje. We voelen ons erg ongemakkelijk: aan de ene kant wil je graag iets geven, maar aan de andere kant weet je dat je beter niets kunt geven. Je wilt het bedelen liever niet aanmoedigen. Doordat er nu ineens meer kinderen om ons heen staan, worden ze al gauw door Ethiopiers opgemerkt. Deze keer worden ze met stenen weggejaagd! Dit maakt meteen een diepe indruk op ons allemaal. Je weet van te voren dat zulke dingen gebeuren, maar doordat je het met eigen ogen ziet, dringt het extra tot je door. Het is zeker een heftige ervaring die we niet snel zullen vergeten!

Door: Astrid, Kim, Yanoula, Jolanda, Eric, Dorien en Kees-Jan

Afrika is voor mij:
Kleurrijk,
Vol indrukken,
Geen woorden vinden.

Afrika is voor mij:
geuren en kleuren,
alles dat onbekend is,
wennen en lekker meedoen.

Afrika is voor mij:
nieuw en onontdekt,
iedereen lopend langs de weg,
wakker worden met uitzicht op een sloppenwijk.

Afrika wordt HET voor mij.