Dag 1
20 februari 2008
Reisdag: van Nederland naar Oeganda
Vandaag reizen de 27 leerlingen met hun begeleiders naar Oeganda. Om 10:50 uur vertrekt de groep vanaf Schiphol. 's Avonds om 20:50 (plaatselijke tijd) komt de groep aan op Entebbe Airport in Kampala.
Naar Oeganda
Vol zenuwen loop ik richting de rood witte kubus op Schiphol. Overal duiken bekende gezichten op vanuit de mensenmassa rondom de kubus. Vandaag is het echt, vandaag begint het grote avontuur. Van alle kanten hoor je begroetingen. De leiding deelt Edukans spullen uit aan de groep die ze in hun koffers moeten stoppen. Nog snel even een groepsfoto en dan is het tijd om afscheid te nemen. Hier en daar beginnen tranen te vloeien, ook bij mij. Een kus, een knuffel en dan roept Jan dat we moeten gaan.
Na heel wat gezeul met tassen, koffers en rugzakken staan we voor de incheckbalie. Snel wordt iedereen in gecheckt om vervolgens ons naar de juiste gate te begeven. We krijgen nog even de tijd voor een plaspauze of om wat te eten te kopen. 
Al snel nadat we ons bij de gate ingecheckt hebben mogen we het vliegtuig in. Iedereen is zenuwachtig. Opgewonden zoeken we onze plaatsen en van alle kanten klinken kreten zoals; ‘Ik zit bij het raam!’ ‘Nu gaan we echt!’ en wat zacht geroezemoes of mensen misschien willen wisselen van plek.
De steward meldt ons dat het vliegtuig niet vol is en dat mensen na het opstijgen van plek kunnen wisselen. Het vliegtuig raakt van de grond af waarna onze reis is begonnen.
Tijdens onze vlucht hebben we een prachtig afwisselend uitzicht. De stewardessen brengen allerlei eten rond en iedereen is druk bezig met de spelletjes, films en flight tracking op de beeldschermpjes van de stoelen voor zich. 
Het is al donker als we op Oegandese grond aankomen. Niemand kan al geloven dat we werkelijk in Oeganda zijn. We zoeken onze bagage bij mekaar om ons klaar te maken voor het vertrek richting het hotel waar we vanavond zullen overnachten. Er staan buiten drie kleine busjes klaar voor ons. Een bagagebus en voor beiden groepen een bus. De sfeer is super ondanks de hitte en de vermoeidheid. Iedereen draagt een walm van deet in de hoop dat dat de muggen weg houdt.
Als we door het landschap van Oeganda rijden van Entebbe naar Kampala raak ik verliefd op het land. Het landschap, de onderlinge sfeer, alle kleine winkeltjes en de gastvrijheid maken een diepe indruk op iedereen. Als we rond half 11 lokale tijd bij ons hotel in Kampala aan komen worden de kamers verdeeld en de koffers richting de kamers gesjouwd. De eerste dag van ons 
avontuur wordt beëindigd met een praatje, thee en een lekkere sandwich. Een aantal extra begeleiders worden aan ons voorgesteld.
Even later vuren we allerlei vragen af op Simon, een extra begeleider van groep A. Hij verteld vol trots over zijn land, cultuur en geloof. Zijn grijns spreekt boekdelen.
Ik kan niet wachten om Oeganda bij daglicht te zien.
Sascha.
Fotoverslag (klik op de foto voor een vergroting)
Commentaar
Laatste nieuws
Nieuwe week, nieuwe Edukanjer
"Wat mij bijzonder getroffen heeft is de leergierigheid van de jongeren en...
Prachtig verhaal van de Edukanjer
"Midden in de hectiek van Nairobi is dat zaadje, Edukans genaamd, geplant....
Heel veel plezier met zijn allen en Tom in het bijzonder heel veel liefs, succes!
wat een verslag krijg er kippevel van, en wat een ervaring voor jullie.Sander nog heel veel mooie ervaringen we leven met je mee groetjes van de ouders van Patrick
Zo te lezen is het allemaal erg leuk daar, heel veel plezier nog verder! Dikke smakzoen aan Sas!
XXX Rox ^^
Wat een mooi reisverslag van de eerste dag! Ik kan de sfeer en de geur van Oeganda proeven, de geluiden, de lachende gezichten, de winkeltjes. Veel succes!
Rogier
Ik weet niet zeker of ik zo een berichtje kan sturen, probeer t maar gewoon. Zo ontzettend leuk om te lezen over de eerste dag, kijk nu al uit naar vannavond, voor (hopelijk) het tweede verslag, Liefs Mama