melissa

Het is 7 uur s’ochtends. Gapend en moe staan we voor de kerk. Maar de Malawianen zien er opgewekt uit. Het is voor hun feest. Als we eenmaal in de kerkdienst zitten is de kerk bijna leeg. Langzaam loopt het vol tijdens de dienst. In Malawi is tijd niet belangrijk; als het nu niet kan dan morgen.

De pastoor heet ons hartelijk welkom. Hij is blij dat we er zijn, hij vindt het belangrijk dat we zien hoe hun leven. Hij zegt dat hij ook in Nederland heeft gestudeerd aan de universiteit, een beetje krampachtig vraag hij aan ons; Hoe gaat het. We beginnen te klappen en te juichen wat fantastisch dat deze man gewoon Nederlands kan praten. De kerkdienst is echt een feest iedereen is vrolijk en zingt mee!

Ik kijk even rond en ik zie allemaal rijke mensen, vlak bij mij zit een man met een dikke buik, ik denk weer terug aan gister toen zag ik ook een jongentje met een dik buikje, maar dat kwam niet door het vele eten. Maar door verkeerd voedsel, te weinig voedsel. Het is zo raar om te zien hoe rijk deze mensen zijn in de kerk en hoe arm de mensen op het platteland zijn.  Zo’n groot verschil.