Stage ervaring

Stage ervaring

Stage in Kenia
Jan van Vuuren

Van september tot december 2007 heb ik in het kader van mijn studie (Management, Economie en Recht) stage gelopen in Kenia. In dit heerlijk warme en mooie Afrikaanse land heb ik veel nieuwe indrukken en ervaringen opgedaan. Hieronder een impressie.

Kenia, Kitui
Het doel van mijn stage was, te onderzoeken of er een nieuwe bakkerij gebouwd kon worden in Kitui wat op ongeveer 170km ten oosten van Nairobi ligt. Er wonen in het gebied ongeveer 400.000 mensen, waarvan 1% stroom heeft. Omdat het er erg droog is, bouwt de organisatie waarvoor ik in Kenia heb gewerkt (SASOL), dammen om zo water uit het regenseizoen op te vangen. In de omgeving van deze dammen ontstaat meer landbouw, wat voor interessante projecten op het gebied van handel en marketing zorgt. Helaas zijn de salarissen (nog) niet echt om over naar huis te schrijven. Ongeveer een euro per dag. Niet veel, dus… HIV/AIDS en malaria eist er dagelijks slachtoffers en goede bescherming is duur. Veel inwoners hebben niet het geld om een klamboe te kopen en al helemaal niet Lariam, of ander medicijn ter bescherming tegen malaria. Dit middel heeft iedereen van mijn groep gebruikt wat, door zijn bijwerkingen, voor leuke taferelen heeft gezorgd; hallucinaties, nachtmerries, evenwicht –en  slaapstoornissen. Om kort te gaan: mijn kamergenoot zag ze zo nu en dan wat vliegen.

De verschillen…
Na een tijdje wennen aan Kenia begon ik mij af te vragen wat normaal is. Een boer in iemands gezicht laten, neuspeuteren tijdens vergaderingen, taxi’s aanduwen, stroom die sowieso op maandag en donderdag uitvalt, kippen die aan het stuur hangen voor transport? Of is het normaal om een huis te hebben waar zes laptops zijn, een keuken (meestal zonder kakkerlakken), mensen die geld krijgen om te studeren, een telefoon met beltegoed, iedere dag genoeg te eten, stress over je werk, geen tijd om je geld op te maken? Wat is normaal? Aiiiii, moeilijk, welkom in Kenia!

Het project
Het gezegde: “Europeanen hebben een horloge, Afrikanen de tijd”, klopt en werkte soms redelijk frustrerend. Hoewel het soms behoorlijk wat moeite kostte om rustig te blijven, kreeg ik door interviews een duidelijk beeld van de ‘broodmarkt’. Er wordt in Kitui Town veel brood geconsumeerd, maar alles wordt buiten de regio geproduceerd. Dit zorgt ervoor dat geld en werkgelegenheid uit de stad verdwijnen wat lijdt tot een verslechtering van de economische situatie. Om duidelijk te krijgen waarom het brood niet lokaal geproduceerd werd, heb ik een aantal interviews gehad met ex-bakkers. Met hen heb ik gesproken over de oorzaak van het falen van hun onderneming. Dit was soms lastig omdat in Kenia de machocultuur overheerst en misschien was dit ook de reden dat ik in de verhalen geen structuur kon ontdekken.

Uit de interviews werd wel duidelijk dat de huidige (cake)bakkers in Kitui georganiseerd meer macht konden krijgen. Om deze reden hebben we in een coöperatie gestart waarin alle geregistreerde bakkers uit Kitui kunnen participeren. Een aantal voordelen zijn: een verbeterde onderhandelingspositie ten opzichte van de fabrieken voor  de aankoop van ingrediënten en verpakkingsmateriaal, kennisdeling, trainingen en de mogelijkheid nieuwe markten te veroveren. De bakkers zien deze voordelen ook en willen graag samenwerken. Met SASOL is afgesproken dat de bakkers voor verdere begeleiding hier terecht kunnen.

Op reis
Omdat ik behalve de stad Kitui ook het hele gebied in kaart wilde brengen, moest ik redelijk veel reizen. De goedkoopste manier van transport zijn matatu’s. Hét OV van Kenia. Dit is in Nederland een 9-persoonsbus, maar mijn record staat in Kenia op 24 man, lekker warm en vies. Bij grotere matatu’s worden geiten, kippen en alle bagage op het dak gebonden en verder: proppen maar! Zoveel mogelijk mensen in een bus. Als ze vol zijn vertrekken ze waardoor meer dan 2 uur wachten niet vreemd is.

De Mother Theresa Bakery
In Mathima is een broodbakker. De bakkerij stond op het punt failliet te gaan, dus heb ik samen met mijn buddy onderzocht wat de oorzaak hiervan was. In het 'hotel' waar ik sliep, moest ik iedere ochtend de kakkerlakken uit mijn schoenen kloppen, kreeg ik om te douchen een colafles en twee liter water, waarmee ik ook mijn tanden moest poetsen.

In de bakkerij was mismanagement de grootste oorzaak. Met twee A-4tjes vol (praktische) aanbevelingen hebben we een aantal stappen in de goede richting gezet. Helaas kon ik niet het hele implementatietraject in Kenia zijn, maar gezien het enthousiasme vertrouw ik erop dat dit goed is gekomen. De voorzitter zei: “The two of you are a gift from God. He send you to come and safe the group before it dies.”

En ook nog even, de toerist
Na mijn stageprojecten te hebben afgerond heb ik de toeristische trekpleisters van Kenia bekeken. Schitterende gebieden met leeuwen, olifanten, nijlpaarden, krokodillen, zebra's, cheeta’s enz. Mombassa met palmbomen, blauwe zee en witte stranden. De Mount Kenya (4985m) waar we vanuit het oerwoud langzaamaan naar de top met eeuwige sneeuw liepen. Het is een geweldig mooi land, een aanrader voor iedereen! Hou er wel rekening mee dat Nederland bij terugkomst écht koud is.

Tot slot
Mijn ervaringen zijn niet in een stukje tekst te vangen. Ook de 5.000 foto's vertellen mijn verhaal niet. Het is moeilijk voor te stellen hoe de mensen daar leven. Te eenvoudig is het om te zeggen dat de armoede komt omdat de bevolking lui is, want dat verlost ons dan van de verantwoordelijkheid. De mensen willen wel werken, maar er is geen werk. Before you criticize someone, walk a mile in their shoes!

Dit is in het kort wat ik in mijn stage heb gedaan en er heb meegemaakt. Als afsluiter wil ik zeggen:

                  Daar ben ik een koning, hier ben ik een dief, alles wat ik ben is relatief.