Loyalis (Werelddocent)

Elke dag een werelddocent

Werelddocent is een meerjarig uitwisselingsprogramma voor docenten, schoolleiders en andere mensen werkzaam in het Nederlandse onderwijs. In 2010 gaan 5 groepen van ieder 13 mensen (10 deelnemers en 3 begeleiders) gedurende 2 tot 3 weken op reis naar India, Oeganda, Burundi, Malawi en Kenia. Ter plaatse verdiepen ze zich in het onderwijs en werken ze met hun collega’s en met partners van Edukans aan ideeën voor verandering en verbetering van het onderwijs. De doelen van het project Werelddocent zijn als volgt:

In Nederland:    

  1. Het inspireren en motiveren van de deelnemers en in het verlengde hiervan het verwerven of versterken competenties die binnen het onderwijs belangrijk zijn.

  2. Een bijdrage leveren aan de internationalisering van het Nederlandse onderwijs, doordat deelnemers hun reiservaring concreet toepassen in hun eigen onderwijspraktijk.

In ontwikkelingslanden:

  1. Het inspireren en motiveren van de deelnemende leerkrachten, schoolleiders en ondersteuners uit het onderwijs in ontwikkelingslanden.

  2. Ideeën voor verandering en verbetering van het onderwijs in ontwikkelingslanden analyseren en tot uitvoer brengen middels concrete (meerjaren) plannen.
Mildred Klarenbeek, projectleider: “Gelijkwaardigheid, collegiale ontmoeting, wederzijds leren, vraagsturing en duurzaamheid zijn de uitgangspunten van het project Werelddocent."

Werelddocenten onder de indruk

In het weekend van 15 augustus kwamen 30 leerkrachten terug van een indrukwekkende reis naar India, Oeganda en Burundi. De reis was georganiseerd door Edukans samen met onderwijsvakbonden, verzekeraar Loyalis en BWPD*. Het doel van de reis was om de kwaliteit van het onderwijs te verbeteren met praktische kennis uit het Nederlandse onderwijs.

Voor de deelnemers aan Werelddocent – onderwijsprofessionals uit Nederland – was deze reis een kans om écht iets te doen in een ontwikkelingsland. De reis was speciaal in de zomervakantie gepland, zodat Nederlandse leerkrachten het gemakkelijk konden combineren met hun werk.

Net als veel andere Werelddocenten was Martine Zuidam al vaker op vakantie geweest in ‘verre landen’. “Dan kon ik het niet laten om even in de klas te kijken. Maar dan stond de bus alweer te wachten en moest je verder. Deze reis was echt een kans om een kijkje te nemen in de scholen. En daar ook nog eens super zinnig werk te doen!”

Verschil onderwijs Nederland en Oeganda?

Caroline van Stralen was vooral onder de indruk van de omstandigheden waarin haar collega’s in Oeganda moesten werken. “Parttime werken is er hier niet bij. Als docent sta je met weinig materialen voor een klas van gemiddeld honderd leerlingen. De meeste docenten wonen bij de school; collega’s zijn ook je buren. En toch gaan ze ervoor.”

Martine heeft na de zomervakantie weer zin om te beginnen. “Ik verlies mezelf wel eens in het enorme haasten. De computer die vastloopt, het kopieerapparaat dat niet werkt of dat er drie collega’s voor je staan terwijl je nog echt iets moet kopiëren. En in plaats van naar kinderen, ben je naar doelen aan het kijken die kinderen moeten halen. Ik heb nu weer een blik gekregen waarvoor je het doet: je bent kinderen aan het opvoeden. Je bent een basis aan het leggen voor de rest van hun leven. Ik hoop dat ik dat kan vasthouden. Want voor goed onderwijs heb je geen spullen nodig, maar gemotiveerde leerkrachten.”

* Burundi Women for Peace and Development

Caroline van Stralen, Werelddocent 2009: “De overvolle klassen, het gebrek aan lesmateriaal, de armoede… Maar toch gaan de leerkrachten er voor 100% voor. De warmte die zij uitstralen naar de kinderen: geweldig!”

Werving en selectie Werelddocent 2010

De werving voor Werelddocent 2010 is inmiddels voorbij. 

Op 15 maart 2010 wordt de definitieve selectie bekend gemaakt aan de kandidaten die uitgenodigd zijn voor een gesprek.

Vragen?

Kijk dan onder vraag en antwoord.

Dit is een initiatief van de gezamenlijke bonden van FNV,CNV, CMHF en AC, in samenwerking met Edukans en BWPD. Loyalis en Edukans hebben dit project financieel mogelijk gemaakt.

Femme Riemersma, begeleider Oeganda groep 2009:”Je moet niet het idee hebben dat je daar even gaat vertellen hoe het moet. Gelijkwaardigheid was de basis van het bezoek aan de collega’s in Oeganda.”